Diagnostyka

Insulinooporność najczęściej diagnozuje się poprzez wykonanie badań z krwi:

  • doustny test obciążenia glukozą – krzywa cukrowa z badaniem dodatkowo insuliny
Pacjentowi pobiera się próbkę krwi na czczo, z której oznacza się pierwsze stężenie cukru oraz insuliny. Następnie pacjent otrzymuje 75 g glukozy rozpuszczone w 250–300 ml wody, którą musi wypić w krótkim czasie. Drugą próbkę krwi pobiera się po 60 minutach, a trzecią po kolejnej godzinie. Powstaje w ten sposób krzywa wartości cukru oraz insuliny.
  • określenie poziomu glukozy i insuliny na czczo

Pacjentowi pobiera się próbkę krwi na czczo, z której oznacza się stężenie cukru oraz insuliny.


Stopień insulinooporności określany jest za pomocą wskaźników:

HOMA-IR (ang. Homeostatic model assessment)
QUICKI (ang. Quantitative insulin sensitivity check index)